Steven, wat heb je gedaan?
Wat voorafging:
Ik weet niet hoe ik dit moet uitleggen.
Wat ben jij? -Ik dien Chons. Ik ben zijn avatar.
Wij beschermen de kwetsbaren en brengen Chons' gerechtigheid.
Zijn vergelding komt te laat.
Ammit verlicht het pad naar het goede door het kwaad uit te roeien.
We hebben Ammit gevonden.
Terwijl de wrede menigte deze wereld vult met zonde...
...verdient zij haar oordeel.
En de andere goden?
Gaan zij blijven toekijken hoe iemand Ammit vrijlaat?
Voor een audiëntie met de goden, loop je het risico op hun toorn.
De locatie van Ammits graf is zelfs voor de goden verborgen gehouden.
Er moet toch iemand zijn. -Een Medjay genaamd Senfu.
Als je Senfu's sarcofaag vindt, vind je ook het graf.
Er ligt daar iets heel belangrijks.
Dus als we niet precies weten hoe de lucht er op die datum uitzag, zijn we de sjaak.
Als de goden mij gevangen zetten, zeg dan dat Marc mij moet bevrijden.
Marc? -Ik wil dat u één ding onthoudt.
Uw kwelling heeft mij geschapen. Ik dank mijn overwinning aan u.
Steven, word wakker. Kom op, word verdomme wakker.
Ik zag iemand rennen.
Kijk achter die truck.
Zo te zien is hij dood.
Draai om.
Daar is ze.
Wat nou?
Geen tijd te verliezen. Harrow gaat terug naar het graf.
En dan hebben we Marc nodig.
Precies. Zij snapt het wel.
Nee. -Nee?
Nee, want Marc en ik hebben iets afgesproken.
Als hij klaar was met Chons, dan zou hij voorgoed verdwijnen.
De afspraak was niet dat Layla en wij om zouden komen. Dat vind ik onacceptabel.
Hebben jullie samen afgesproken dat hij uit mijn leven zou verdwijnen?
En vonden jullie niet dat ik dat had moeten weten?
Hij was toch al eens uit je leven verdwenen?
Laat ook maar. Z'n pak was z'n beste onderdeel, en dat had ie ook al niet meer.
Steven, draag het lichaam over. Dit is zelfmoord.
Ik ken hem. Hij had het vast in z'n eentje willen doen. Gaat niet gebeuren.
Inderdaad. Het is jij en ik en de open weg.
We gaan nu lopend verder. -Oké.
Daar zijn ze. Doorlopen.
Zo te zien zijn ze al binnen. We moeten iets anders verzinnen.
Hallo.
We gaan hun voorraad bekijken.
Je lijkt bang. -Nee, hoor.
Dat zou wel moeten. Zonder Chons is er geen pak, geen genezing, geen kracht.
Jij bent er dan ook niet meer. Dat zei je.
Maar ik ben een ongelofelijke oetlul als ik jou zou geloven.
Ik wou dat ik kon verdwijnen. Maar helaas ben ik er nog steeds.
En als jij hiermee wil doorgaan, wees dan slim. In het belang van Layla.
Ik heb dit vaker meegemaakt.
Ik ook. We hebben hetzelfde lichaam.
Het zit daar ergens. Spiergeheugen en zo.
Ik weet niet of dat zo werkt. -Het zal wel.
Je bent niet alleen. -Dat weet ik ook wel.
Ik heb Layla.
Ze steunt mij. -Ben je verliefd op mijn vrouw?
Bedankt dat je je zorgen maakt, maat... -Als je haar ook maar aanraakt...
...dan zweer ik, Steven...
Als ik een recept voor een proteïneshake wil, roep ik je wel.
Ik werp ons van een rots.
Ik moet zeggen dat ik hier m'n hele leven op heb gewacht.
Het avontuur, bedoel ik.
Snap ik. We willen iets dat we nooit eerder hadden.
Je ruikt zoals hij.
Dat is niet zo raar, toch?
Marc wilde je beschermen tegen Chons. Daarom sloot hij je buiten.
Hij wil niet dat jij Chons' avatar wordt. Ik vind dat je dat moet weten.
Sorry.
Waarom vertel je dit nu?
Geen idee. Ik vond dat je het moest weten.
Het was niet aan hem.
Ik heb geen bescherming nodig. Ik heb oprechtheid nodig.
Ja, dat snap ik. -Dat is meer jouw ding, nietwaar?
Wat? Oprecht zijn?
Ja, oprecht zijn.
Ik ga eerst naar beneden. -Ja, prima.
Maar eerst sjor ik me vast. -Wat is sjorren?
Ik weet nooit wanneer je een grap maakt of niet.
Shit.
Gaat het? -Ja, top.
Kom maar even. -Ik wou dat je dat niet gezien had.
Kijk nou eens.
Schitterend zijn ze, hè? Ze houden al eeuwen de wacht.
Ja, hè? Ik kan niet eens...
Stel dat ze nu tot leven zouden komen...
...en ik 'n raadsel voor ze moest oplossen, hoe gaaf zou dat zijn.
Ik zou doodsbang zijn, maar ook door het dolle.
Wat is dit?
Heb jij dat gedaan?
Ja, voor m'n vader. Hij had hier graag willen zijn.
O ja? Is hij zo'n geschiedenisgek?
Nog veel erger. Een archeoloog met een missie.
Cool.
Dit was voor hem een droom om voor te sterven. En zo geschiedde.
Wat erg. -Nee, het is niet erg.
Het is goed zo. Het gebeurt nou eenmaal.
Hij had nu vast gestraald van oor tot oor...
...als hij je hierzo had zien staan.
Ja, dat denk ik ook.
Zo'n slechte dood was het nu ook weer niet.
Zullen we gaan kijken?
Ja, laten we even gaan kijken.
Vreemd.
Het is een doolhof. -Te dol voor woorden.
Er zijn zes paden.
Klopt. Zes punten. -Waar schoten ze op?
Dit hele complex...
...is een symbool.
Het oog van Horus.
Kijk daar.
Wat? -Ja, hè?
Het koninklijk symbool, bescherming in het hiernamaals.
De materialen die ze nodig hadden om dit ding te bouwen.
Haar laatste avatar was een farao. -Een farao nog wel.
Denk je dat het een kaart is?
Het oog van Horus is ook het oog van de geest.
Het vertegenwoordigt de zes zintuigen, zes punten.
De wenkbrauw staat voor de gedachte.
De pupil voor het zicht, logisch. En dit hier is het gehoor.
Reuk. Tast. En deze lange spiraalvormige lijn...
...is de tong.
De avatar zou Ammits stem moeten worden.
Klopt.
Heka-priesters.
Zo te zien aan hun maskers en ceremoniële houding.
Ze werden hier begraven om de farao te beschermen.
Wat zijn Heka?
Een soort tovenaars. Ze zitten hier al eeuwen.
En dit zijn vast de pechvogels die zij op hun weg troffen.
Een indrukwekkende uitgeleide.
O, mijn god. Is dat vers bloed?
En zijn dat stukjes vlees?
Ja.
Laten we doorlopen.
Wacht even.
Wat ik zie, zijn veel botten en een bloedspoor dat die kant op gaat.
En dan denk ik op mijn beurt: wat als er misschien...
Stel dat er nog een...
Daarboven is een opening. Zie je?
Zullen we even gaan kijken? -Ja, doe maar.
Ga jij maar. -Ik? Oké.
Ik ben boven. -Alles goed?
Volgens de oude geschriften, was Ammit verbonden aan een oesjabti.
Die standbeeldachtige dingetjes.
Hoe ziet het eruit? -Fantastisch.
Dit lijkt wel een pas gevulde lijkvaas, en slangenhuiden...
...en zelfregenererende...
Steven? -Ja?
De uitgang.
Dit is waanzinnig.
Ja, we kunnen deze kant op.
Harrow. -Waar schieten ze op?
Geen idee.
Verstop je.
Vlucht. Ik vind je wel.
Ik heb hem verpletterd.
Steven?
Lieve help.
Ik ben de eerste hier. Dit lijkt wel het graf van een farao.
Thoetmosis II.
Nefertiti. Het moet een van de groten zijn.
Dus je hebt haar gekust.
Ga je ons nu verdrinken?
Dat zou ik moeten doen.
Maar je hebt haar ook verteld waarom ik haar buitensloot.
Dat had ik niet verwacht.
Moet je al die relikwieën zien.
Macedonisch? Nee.
Nee, dat kan niet waar zijn. Het is Macedonisch.
Maar de enige farao...
Hij stond erop om Egyptisch genoemd te worden.
Maar...
Ik heb het vermoeden dat we voor het verloren gewaande graf staan...
...van Alexander de Grote.
Dat handelde je mooi af.
Waarom vinden mannen zoals jij...
...het nodig om zo neerbuigend te zijn?
M'n kleine scarabee.
Zo noemde je vader jou toch?
Abdullah El Faouly.
Een van Egyptes ongeëvenaarde archeologen.
Hij zou zo trots op je zijn geweest, als hij wist dat jij bij de eersten hoorde...
...die de wereld kon bevestigen waarin hij altijd geloofd had.
Egyptische goden die onder ons zijn.
De schaal...
...komt tot een oordeel door momenten van zonde en pijn aan mij te onthullen.
En jouw echtgenoot...
...die lijdt pijn.
Ondraaglijke pijn.
En hij heeft je nog steeds de waarheid niet verteld.
En dat ga jij nu wel doen.
Dus ga je gang. Het woord is aan jou.
Ik heb z'n schaal gezien.
De schaal liegt nooit.
Diep van binnen weet ik dat ik hem niet moet openen.
Wil je dat Harrow als eerste bij Ammit komt?
Goed.
O, man.
Waar is de oesjabti?
Als jij hem voor eeuwig hebt willen verstoppen, dan ligt hij op een plek...
...waar een gewone plunderaar niet zou zoeken.
Wat denk je zelf?
Alexander was de stem van Ammit.
Ik ga even iets proberen.
Sorry, meneer De Grote.
Ga open. Sorry, meneer De Grote.
Het spijt me echt heel erg.
Goed zo. Ga er maar in. Lekker grabbelen, vriend.
Je vader werd vermoord door huurlingen. En niemand weet wie het waren, toch?
Beweer je dat Marc een van hen was?
Jouw woorden. Wat denk je zelf?
Marc herinnert zich alles wat er die dag gebeurd is.
Iedereen die stierf.
Maar één man valt in het oog.
Een man met een fuchsiakleurige sjaal.
Met scarabee-motieven.
Handgemaakt. Door z'n dochter misschien.
Ben je klaar?
Hopelijk kun je het afsluiten.
Word wakker.
Meneer, we hebben een andere weg gevonden.
Layla, kijk. We hebben gewonnen.
En de oesjabti is gewonnen door ons.
Ik moest wel even diep graaien in Alexanders strot, maar gevonden.
Is alles goed?
Kan hij me horen?
Alexander? Ik denk het niet. Ik hoop het niet.
Wat is er met m'n vader gebeurd?
Ik praat tegen je. -Wat?
Ik praat tegen je, Marc.
Kom, we moeten hier weg.
We moeten hier nu weg. -Marc, nee.
Wat is er met m'n vader gebeurd? -Luister.
We moeten nu weg. Ik leg het later uit. We moeten nu echt gaan.
Heb jij Abdullah El Faouly gedood?
Natuurlijk heb ik dat niet gedaan.
Maar je was erbij.
Je was erbij. -Ik...
Ja, je was erbij.
Ik was er inderdaad bij.
En hoe is hij gestorven?
M'n partner werd hebzuchtig.
Hij executeerde iedereen bij de opgraving.
Ik heb je vader proberen te redden, maar dat is niet gelukt. En ik...
Nee dus. Maar je hebt wel een moordenaar op hem af gestuurd. Toch?
Hij schoot mij ook neer. Ik had moeten sterven.
Maar ik stierf niet. En dat had wel gemoeten.
Ik heb het je vanaf het begin willen vertellen.
Maar ik wist niet hoe... -Mijn god.
Het spijt me.
Dus dat is de reden dat wij elkaar ontmoet hebben.
Je had last van schuldgevoel.
Ze zijn er.
Er moet een andere uitweg zijn. -Ga hem zoeken. Ik hou ze tegen.
Kom dan.
Alleen jij?
De rest is stilte.
Ik herinner me de ochtend dat ik wakker werd en dat Chons verdwenen was.
De stilte werkte bevrijdend.
Jij bent vrij.
En bij vrijheid hoort een keuze.
Dus nu moet je een heel belangrijke beslissing nemen.
Oké.
Ik kan niemand redden die zichzelf niet wil redden.
Niks aan de hand, Rosser. Die ouwe botten doen je niks.
Nu weten we tenminste wel wat er met die arme Montalban is gebeurd.
Ja. En met iedereen die het pad van de hebzucht koos.
Is de schat nu ook weg? -Ik denk van niet.
Zie jij iets ongewoons aan dat beeld?
Het beeld van Coyolxauhqui, maangod van de Azteken.
Nee, maar ik probeer wel m'n best te doen.
U bent Dr. Steven Grant.
Dat kan wel zo zijn, maar jij hebt lef. Eens zien wat we te weten kunnen komen.
De volgende is B-22.
B-22.
Heeft iemand B-22? Laat maar horen, als je durft.
B-22. Kom op, niet in slaap vallen.
B-22. Ik kan de winnaar al ruiken.
Hoe gaat het vandaag, Donna?
Het zou veel beter gaan als hij wat O's zou trekken.
We gaan door. G-15. Heeft iemand G-15?
Wat hebben we hier?
Laat eens zien.
Wat prachtig. Indrukwekkend.
Bravo.
Oké, jongeman, hij staat op de rem. Op je favoriete plekje.
Ik heb een andere film opgezet.
Dit was al de vijfde keer deze week. Dat is best veel.
Liet ik je schrikken? Het spijt me.
Kijk nou. Je hebt gewonnen.
Wij hebben gewonnen.
Ik heb gewonnen. -We hebben een winnaar.
Deze keer ga ik het wel met je delen.
Steven?
Niks aan de hand. Kom maar.
Marc, je moet hiermee ophouden.
Ik weet dat je het heel moeilijk vindt...
...om onderscheid te maken...
...tussen wat echt is en wat in je hoofd zit.
Hopelijk vind je het niet erg, maar ik ben zo vrij geweest om je film te lenen.
Grappig dat m'n oude VHS-recorder het nog deed.
Hoe vaak heb jij die film nu al gezien? Bij benadering?
Ik vond de schurk leuk.
'Een boom kan niet stijgen naar het hemelse licht...
...als hij niet afdaalt naar de krochten van de hel.'
Dat was goed bedacht. Het plot is een goed verhaal over een maangod.
Jij hebt er toch voor een gewerkt?
Wat vind je van die overeenkomst?
Gezien de productiewaarde van die film...
...kan ik me niet voorstellen dat veel mensen hem gezien hebben.
Wat vind jij? Is het toeval?
Ik denk...
Wat? -Ik denk dat iemand...
Ik denk dat iemand... -Ik weet het. En het spijt me.
Je bent alleen maar platgespoten vanwege je eigen gedrag.
De effecten zullen snel verminderen.
We leven niet in een materialistische wereld, maar in een psychische wereld.
We kunnen alleen indirecte conclusies trekken over de aard van realiteit.
Neem bijvoorbeeld deze pen.
Voor mij is het iets om mee te schrijven.
Voor m'n hond is het iets om op te kauwen. Beide zijn juist.
Het is gewoon een kwestie van context en perspectief.
Het enige wat ik van je vraag, is een eerlijke beoordeling van jouw situatie.
Alles doet me denken aan...
-Aan wat?
Aan je verleden?
Aan Steven?
Ken jij Steven?
Natuurlijk ken ik hem. Maar ik wil nu met jou praten.
Er is me tijdens onze sessies een patroon opgevallen.
Steeds als ik je een directe vraag stel, dan raakt dat je.
Dat is normaal. Als men je vraagt...
...om in je innerlijk te kijken, in de kern van onze persoonlijkheid...
...dan sluiten we onze ogen. Dat is begrijpelijk.
Ik kan jou niet helpen, als jij jezelf niet helpt.
Jij schoot me neer.
Marc? Als we niet rustig kunnen blijven zitten...
...om over je gevoelens te praten...
Marc, luister naar me. -Ga weg.
Ik begrijp hoe je je voelt.
Ik heb ook aan een geestesziekte geleden. Veranderingen van de psyche gekend.
Manische episodes, gevolgd door depressies.
Ik weet wat je voelt. -Maak die deur open.
Ik weet dat je kunt genezen. Marc, alsjeblieft...
Ga weg.
Marc, niet doen. Je zult alleen maar...
Rustig, doe hem geen pijn. Oké?
Gaat het?
Laat me eruit.
Iemand moet me eruit halen.
Steven?
Marc? -Steven.
Marc.
Hoe kan dit? -Geen idee.
Wat is je laatste herinnering?
Harrow schoot ons neer.
Inderdaad ja.
We moeten hier weg. Volg mij. Kom mee.
Vertaling: Frank Bovelander